( 875 ) اللَادِمَة : زننده ، كوبنده . ( 876 ) غَمْرَة : سختى و فشار . ( 876 ) كَارِثَةٌ : قطع كننده اميدها و آرزوها ، حادثه غم انگيز . ( 877 ) الانَّة : ناله . ( 878 ) جَذْبَةٌ مُكْرِبَة : نفسهاى سخت در حال مرگ . ( 879 ) السَّوْقَة : به حال مرگ و احتضار افتادن . ( 880 ) مُبْلِساً : مأيوسانه . ( 881 ) سَلِساً : به آسانى و سهولت ، زيرا ديگر براى او قدرتى جهت مقاومت وجود ندارد . ( 882 ) الرَجِيع : « الرّجيع مِنَ الدَّواب » ، حيوانى كه دائما از سفرى به سفر ديگر برده مىشود و خسته و درمانده مىگردد . ( 882 ) الْوَصَب : خستگى ، تعب . ( 883 ) نِضْو : لاغر . ( 884 ) الْحَفَدَة : در اينجا بمعنى ياران است . ( 885 ) الْحَشَدَة : گروهى كه در كمك و همكارى سرعت و جديت دارند . ( 886 ) مُنْقَطَعُ الزَّوْرَة : ديار غربتى كه در آن ، ديدارى نيست . ( 887 ) الْبَهْتَة : بهت و حيرت . ( 888 ) الْعَثْرَة : لغزش . ( 889 ) الْحَمِيم : در اصل به آب داغ گفته مىشود . ( 890 ) التَّصْلِيَة : سوزاندن و مقصود در اينجا ورود به دوزخ است . ( 891 ) السَّوْرَات : جمع « سورة » ، شدت ، تندى . ( 891 ) الزَّفِير : صداى شعله آتش وقتى كه زبانه مىكشد . ( 892 ) الْفَتْرَة : سكون ، وقفه ، يعنى توقف و سكونى در عذاب نخواهد بود تا در آن فاصله بتوان استراحتى كرد . ( 893 ) دَعَةٌ : آرامش . ( 893 ) مُزِيحَةٌ : بر طرف كننده ، دور كننده . ( 894 ) ناجِزَةٌ : حاضر . ( 895 ) السِّنَة : ابتداى خواب ، خواب سبك ، چرت . ( 896 ) اطْوَارُ الْمَوْتَاتِ : انواع مختلف و دفعات متعدد عذاب ، كه بخاطر شدتش به مرگ تشبيه شده است . ( 897 ) عُمّرُوا فَنَعِمُوا : در نعمت ( حقيقى ) زندگى كردند .